Debata Łukasiewicz – ITECH “Managing Ukraine’s Accession as Europe’s Strategic Investment” – wydarzeniem towarzyszącym URC 2026

O akcesji Ukrainy jako europejskiej inwestycji strategicznej, jak również o bieżącej dynamice negocjacji akcesyjnych rozmawiano 24 czerwca podczas debaty zorganizowanej przez Łukasiewicz - ITECH jako oficjalny side event konferencji Ukraine Recovery Conference odbywającej się w Gdańsku.

W panelu zatytułowanym “Managing Ukraine’s Accession as Europe’s Strategic Investment” wzięli udział:

  • Olena Sotnyk, doradczyni strategiczna Wicepremiera ds. integracji europejskiej i euroatlantyckiej Ukrainy Tarasa Kaczki
  • Aleksander Siemaszko, Dyrektor Departamentu Handlu i Współpracy Międzynarodowej, Ministerstwo Rozwoju i Technologii 
  • Tinatin Akhvlediani, Szefowa Programu Rozszerzenia, CEPS
  • Prof. László Bruszt, CEU Democracy Institute, Budapeszt 
  • Prof. Matthias Thiemann, profesor zwyczajny polityki publicznej UE, Sciences Po, Paryż 

Moderatorem dyskusji był Dyrektor Łukasiewicz – ITECH, dr Michał Matlak.

W trakcie debaty analizowano obowiązującą metodologię rozszerzenia — w tym tempo i sekwencjonowanie przygotowania poszczególnych rozdziałów negocjacyjnych, porównując jej założenia z dynamiką polityczną zarówno po unijnej, jak i po ukraińskiej stronie. 

Paneliści zastanawiali się, jak skuteczna może być filozofia warunkowości stosowana wobec państwa prowadzącego egzystencjalną wojnę obronną, w której Unia Europejska jest jego sojusznikiem oraz – według aktualnych statystyk – podmiotem udzielającym największego wsparcia. Wobec tego klasyczne wymogi reformatorskie zderzają się z realiami stanu wojennego i ograniczonymi zdolnościami administracyjnymi.

Dyrektor Aleksander Siemaszko omówił praktyczne konsekwencje funkcjonującej już umowy DCFTA (rozszerzona i kompleksowa umowa o wolnym handlu) w relacjach UE–Ukraina, wskazując ją jako punkt wyjścia i test dla głębszej integracji gospodarczej oraz jako instrument, który już dziś kształtuje konwergencję regulacyjną.

Istotną część debaty zajęła kwestia funduszy spójności i ich absorpcji. Uczestnicy zwracali uwagę na napięcie między logiką grantową typową dla polityki spójności a specyfiką ukraińskiego podziału administracyjnego, co rodzi pytania o zdolności administracyjne na poziomie regionalnym i lokalnym, także w odniesieniu do bardzo zróżnicowanych w swojej sprawności agencji rozwojowych do efektywnego wykorzystania środków. Zwracano też uwagę na unikalną w procesie akcesyjnym Ukrainy rolę podmiotów trzeciego sektora wywierających znaczącą presję na klasę polityczną.
 
Paneliści dyskusji potwierdzili główną tezę: integracja Ukrainy z UE nie jest tylko przyszłym zobowiązaniem, ale procesem trwającym już dziś — w polityce handlowej, energetyce, korytarzach transportowych i – w pewnym stopniu – w zamówieniach obronnych.
 

Zostanie on zamknięty w 0 sekundy